با پای خودم

پای درخت تو         بنشینم ...

 

خیلی سال

چشمهای تو

فرهنگ لغت دهان من بود !

و لبهای من                   رستنگاه تو .

 

امشب

مگر این باد را

بی برو برگرد

دنبال کنم                    ایستاده !

کنار ساحلی که نیست ،

دریایی باشم ...

 

تو نیستی .

من شاعر نیستم / نبودم .

تنها

ستاره های من

همیشه                 خواب الفبا می دیدند !

گمان می کنم فارس نیستم ( اعتراف می کنم ! )

خوابهای من

زبان تو

بیان تو بود !

من               هیروگلیف تو را خواندم .

اسپرانتوی تو را نوشتم .

و شاید من             دفتر مشق فانتزی تو بودم !

چه می دانم نمی دانم یا می دانم ...

دروغ می گویم !!

من خر خودم بودم

هیچ کس جز خودم سوارم نشد

و من خوب نمی رفتم

همیشه مانده ام پای خودم

و بوی جوراب می دهم !

 

نه !

دست از سرت بر نمی دارم

فاتحه ای بخوانم باید

برای خودم

دنبال کسی دیگر

دختری

که چار شانه

برای گریه هام !  

 

راه که می آید دراز ...

زنگها برای که به صدا در می آیم !

 

حوصله ی رفتن دارم

با یک جفت پا

که جفت کرده اند

در کفش هایی

که جفت شده اند

پشت خط مقدم کوچه

کوچه ای که پشت کوچه های هر چه زمین          گم ...

 

                         * * *

خیاطی نیست

روی نقشه جغرافیا

راهی بدوزد

راهی برای نرفتن

                       نیست !